Dyrektywa unijna o handlu elektronicznym

Unijna dyrektywa Atex określa podstawowe wymagania, jakie muszą istnieć przeprowadzone przez każde produkty, jakie są oddane do zastosowania w powierzchniach zagrożonych wybuchem. Normy powiązane funkcjonalnie z informacją określają szczegółowe wymagania. W ramach wewnętrznych regulacji, stosowanych w danych krajach członkowskich określane są wymagania, które nie są precyzowane ani przez dyrektywę, ani przez normy wewnętrzne. Wewnętrzne regulacje nie potrafią być niezgodne z przepisami dyrektywny, ani nie może przystępować do zaostrzenia wymagań wymuszonych przez dyrektywę.

Dyrektywa Atex została zawarta w życie, aby maksymalnie zmniejszyć ryzyko, jakie jest związane z użyciem dowolnego produktu w regionach, w których potrafi przekraczać atmosfera grożąca wybuchem. Producent ponosi całkowitą odpowiedzialność za określanie, czy konkretny produkt podlega ocenie współpracy z normami atex także za dostosowanie danego produktu do aktualnych norm. Atest atex jest reklamowany w przypadku produktów, które dostają się w strefie zagrożenia wybuchem. Strefa zagrożenia początkiem jest toż przestrzeń, gdzie komponuje się, użytkuje lub przechowuje substancje, jakie w związaniu z powietrzem mogą wytworzyć mieszaniny wybuchowe. W szczególności do jakości takich substancji dostosowuje się: ciecze, gazy, pyły i niczego łatwopalne. Potrafią wtedy istnieć np. benzyny, alkohole, wodór, acetylen, pył węglowy, pył drzewny, pył cynkowy. Do wybuchu wchodzi w sukcesie, kiedy duża porcja energii płynąca z skutecznego źródła zapłonu trafia do atmosfery wybuchowej. Po zainicjowaniu pożaru przylega do wybuchu, który stanowi poważne zagrożenie dla istnienia i zdrowia ludzkiego.